Nostalgie

[Meraai vannie Baai]

Nostalgie

Onthou kom klop dors
aan gisters wat syfer
deur laslapsink

Geroes kwyn hede
tussen toeka bekoring
van lendelam skarnier
en 'n skewe deur
wat haasbek lok
na lank, lank gelee

Wyl stille vreug
deur klankgrens sny,
tel ek klippies op
en word weer heel...

© Meraai vannie baai

Die gedig "Nostalgie" is metronomies geskep met teksture van tyd:

"Onthou kom klop dors / aan gisters wat syfer / deur laslapsink"
•   Onthou is 'n dorstige, indringende besoeker.
•   Die laslapsink" is briljant: die dak van geheue is nie heel nie; dit lek drupsgewys.

"Geroes kwyn hede / tussen toeka bekoring"
•   Die hede word klein, amper skaam, wanneer die verlede sy bekoring oopvou.
•   Nostalgie verklein die hede en weerkaats die verlede in elke hartskamer.

"van lendelam skarnier / en 'n skewe deur / wat haasbek lok"
•   Die deur is 'n lendelam karakter.
•   "Haasbek lok" is 'n meesterlike beeld wat die voorkoms van die half oop, half toe, deur beskryf.

"Wyl stille vreug / deur klankgrens sny"
•   'n Stil vreugde wat slegs nostalgie kan bring.

"tel ek klippies op / en word weer heel..."
•   Die slot is 'n ritueel: klippies word opgetel, soos mens verlore brokkies van jouself sou optel. Die magiese heling in die klippies word beklemtoon.

Hier is wat agter die skerms gebeur: Die gedig gebruik voorwerpe as geheuehouers - sink, skarniere, klippies. 
Op 'n meer metaforiese vlak: Nostalgie word nie net beskryf nie, dit word beliggaam.
   
   

   

[Meraai vannie Baai]

Wanneer die gedig 'Nostalgie'  'n outopsie ondergaan en 'n metaforiese hofsaal ontstaan, word die leser geneem na 'n poëtiese ruimte waar die onderwerpe in die gedig as getuies optree ter verdediging van die aangeklaagde – die menslike Hart in gevangeskap van Nostalgie.

Biopsie Verslag.
 Pasiënt: Nostalgie

Die oppervlakte toon ligte erosie van tyd: fyn krake van verlange, 'n sigbare verkleuring waar seer herinneringe te lank vertoef het. Geen tekens van geweld is waargeneem nie - slegs die natuurlike slytasie van die lewensgang.

By insnyding van die maagdevlies tussen verlede en hede, hang 'n soet reuk van gisters oor die hele toneel.

Met ontleding van die organe van 'Emosie' was daar opmerklike verwering.

Skarniere van die deur toon chroniese mankoliekigheid, waarskynlik weens jare se half oop, half toe emosionele verkeer.

Die sinkdak se geheue was ontbloot met die lem van beeldspraak, en daar, net onder die roes, het gisters se asem gelê - warm soos varsgebakte brood.

Die bougainvillea se voorkoms was soos pienk vlamme teen 'n muur van tyd, en die krom paadjie het verklap dat Nostalgie,'n kronkelpad deur lewensgange baan.

Die skarnier het gekreun soos 'n ou man wat sy pyp opsteek en 'n storie uit vergange se dae uitgrawe, en die deur – 'n haasbek getuie, het lendelam gehang – onder die gewig van waarheid wat net skewe dinge ken.

By nadere ondersoek het die klippies getoon dat daar 'n oer oue helingsproses, vasgevang was tussen woord en beeld.

Pataloog se uitslag:  Nostalgie is die menslike siklus van heimwee en hou die hart lewenslank in gevangeskap.

[Meraai vannie Baai]

Die Uitspraak en Vonnis:

In hierdie Stoeptribunaal het Deur, sy skewe waarheid gegee. Skarnier het sy yster-fluisteringe gedeel. Klippies het hul stemme gewigtig laat hoor. Bougainvillea het kleurvol pronkend getuig. Sinkdak het sy reëngeheue oopgevou. En Stoep het uitnodigend gewag, soos altyd.

Stilte as regter, het sy hamer huiwerend laat sak in die wete sy vonnis raak 'n lewe in sirkelgang. 

"Hart word onskuldig bevind aan enige oortredinge," het Stilte verklaar. "Dit het eg menslik gereageer en heimwee was nog nooit 'n misdaad nie!"

Klippies het instemmend hulle koppe geknik en Bougainvillea het eerbiedig 'n pienk blaar laat val.

Stoep het verlig sy asem uitgeblaas en Deur het simpatiek toegeswaai terwyl Skarnier braaf bly klou het aan 'n paar skroewe.

Beskermend het Sinkdak sy geroesde hand, intiem oor alles gevou en Hart het verspot so paar hartkloppe gemis toe dit vry gepreek die hofsaal verlaat.

Naskrif: Die stoeptribunaal het nooit net oor voorwerpe gegaan nie. Dit het oor verhoudings gegaan,tussen mens en plek, tussen onthou en terugkeer.   

[Meraai vannie Baai]

Skakel na die foto op my Facebook blad:
https://www.facebook.com/photo/?fbid=10163145985370222&set=a.104025615221

*Hierdie was 'n kort uittreksel uit die Flipbook-weergawe.