Author Topic: As die ink in jou pen opdroog...  (Read 6040 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
As die ink in jou pen opdroog...
« on: July 26, 2015, 10:47:29 AM »
Tien getroue vriende rus op 'n sleutelbord
en tongkieswoorde, lettergrepig afgedruk
op my gees, waarop ek heeldag wou teer
nou net 'n nagmerrie      in 'n woordtronk.

*As hulle uitgelaat word op parool, sal ek hulle aantree in gelid, net hier op my eie plekkie.

MY WOORDLOSE GEDAGTES OP SWART EN WIT

?
!
©

Van Gogh het sy krulle en strepe in blou
- alles eens as belaglik afgemaak
en wie lag nou laaste vra ek jou?

Ek het my woordlose gedagtes in swart op wit
- soos stokmannetjies in gelid
en ek wonder self oor my swye!
©

'n Gekrimpte Vers

Lyftaal ...

kontemporêr
en
tydloos;
universeel
verstaanbaar

©
« Last Edit: December 18, 2015, 03:07:36 AM by Meraai vannie Baai »

Offline PM

  • Administrator
  • Meester
  • Posts: 10693
  • Gender: Female
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #1 on: August 07, 2015, 12:18:15 PM »
Die gebeure in en om 'n mens se lewe sluit soms jou woorde toe agter tralies van hartseer.  Ek hoop jou tralies sal gou wegsink om jou woorde vry te laat.
Om te weet is om te verstaan.

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #2 on: August 07, 2015, 01:00:59 PM »
Soos met alles in die lewenswiel, hou dit aan met draai en herhaal sekere dele (hartseer en blydskap) homself ne! Soms dink ek dit is ons behoud  :bootyshake:

Ek
het jou
gaan soek
tussen al die dae van my jaar
maar jy was nie daar ...
en ek, het my tentpenne, opgetrek.

Ek
het jou
gaan soek
tussen blaaie
van vergeelde onthou jy's
my oë was later moeg gekyk ...
maar jy, was nie daar nie.

Ek
het jou
gaan soek
in die argiewe
van die lewensbiblioteek
tussen eeue oue inskrywings ...
ook daar, het ek jou nie gevind.

Ek
het jou
gaan soek
en gaan grawe
tussen kleitablette met griffelskrifte
maar ook daar was jy nie te vinde ...
of het ek dalk net moeg geraak

- om te soek na jou? -

©

« Last Edit: December 18, 2015, 04:53:04 AM by Meraai vannie Baai »

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #3 on: December 18, 2015, 02:16:03 AM »
Ontdek ek vanoggend hierdie bydrae van my en staan verwonderd oor die draaie in ons lewenspaaie...

Die prys van Voortrekkerbloed in jou are

Hoe vêr strek die eindeloosheid van opoffering vir jou nageslag se toekoms? Wanneer mag ek halt roep en uitskreeu dat my voete lam is? Here laat hierdie beker by my verby gaan asseblief bid ek. En so worstel ons almal deur die storms.  'n Lewenskruis wat gedra word op ons eie Golgota pad.

Vir my is hierdie kronkel pad die een van gedurige verandering en aanpassing in vreemde lande.

Wie ken of verstaan die hart van 'n vrou wat vir die hoeveelste keer moet groet en weggaan? Die onbekende te gaan 'tem' vir ons nageslag. Is daar in ons moderne lewe 'n stukkie uit die verlede ongesiens vasgevang in ons gene, wat hierdie kringloop onophoudelik laat voortduur?

Is dit die prys van Voortrekker-bloed in jou are? Die soeke na dit wat anderkant die horison verskuild wag.

Hoekom elke keer hierdie Golgota pad Here, vra ek in my binnekamer. Ondersteunend aan die sy van die man in my lewe wat onverskrokke vorentoe beur op die kronkelpad van nuwe ervarings. My eie vrees diep verborge vir die barendsnood-van-afskeid, wanneer ons as ouers die pad weereens gaan ooptrap in die vreemde vir ons kinders en hulle kinders.

Wanneer die hemelse vrede van alles omhelsende liefde van die nabyheid van die familiekringetjie my padlangs kom, weet ek diep binne in my, dat die kruisigingsproses vir my, nog 'n keer voorlê. Wanneer gaan dit ophou?

Oorkant wink die onbekende met belofte van beter. Outop se Voortrekker-geit? Wat is oor die volgende bult? Ek weet uit ondervinding dit bring voorspoed. Altyd beter. Weet dat ek SO dankbaar moet wees vir wonderlike geleenthede in ons lewe, daar is geen twyfel eers daaroor. Waarom sak ek dan elke keer in hierdie donker put as ons by hierdie kruising op ons lewenspad kom Here?

Elke keer as ons die epos kry - hier is u vlugplan en hotelverblyf is gereël. Kry asseblief u motor by die huuragentskap .... alle onkostes is reeds gedek deur die firma.

Daar is WEL 'n prys etiket aan hierdie 'voordele'. Soutspore wat merke laat ... ingegraveer met bekende leed se vlymskerp lem in die binnekamer van my stukkende hart. Daar waar niemand sien of hoor hoe die flenters in duisend stukkies spat teen wande van ou rowe wat ru weer oopgeruk word.

Ek kyk na my meisiekind en twee kleinkinders. Hulle aan die eenkant met die groot seer om weer te moet agterbly en die twee opgewonde seuns aan die ander kant van die vreemde land. Dad en Moek kom nader na ons toe! Dit is nie meer ure se vlieg. Dit kan nou rybare afstand wees! En verspot speel hulle soos kleinkindertjies by die speelpark. Hulle Dad is by hulle.

Ons aardse skatte wat die Here aan ons toevertrou het. Drie, wat vyf geword het met die koms van die twee klein kaboutertjies.

Hoe goed onthou ek die pyn van haar, my enigste meisiekind wat moes agterbly in SA. Swanger na sewe lange jare van soebat, smeek en wag en wag... Die dag voor ons moet immigreer kom die langverwagte uitslag - geluk Mevroutjie, jy is swanger!

Die Here gee en die Here neem het deur my gedagte geflits. Daar gaan 'n bondeltjie groei onder haar warm hartjie. Iemand om ons leë plek te vul. Ons eerste kleinkind is oppad - nes ons - net meer letterlik want ons is oppad landuit. 'n Nuwe begin en 'n nuwe lewe vir baie gesinne wat sou volg.

Ons gaan om die kronkelpad van immigrasie voor te berei. Die pad gelyk maak Vrou, was Outoppie se trooswoorde terwyl ek terugkyk deur die venster van die vliegtuig en die seer van geliefdes groet op die lughawe my nog sporadies laat afvee aan die stroom van trane.

Die stap is nodig sodat ons nageslagte eendag die vrugte kan pluk van 'n veilige hawe. So gaan ons vooruit en vorm halfwegstasies. Jan en Maria van Riebeeck? Nee Jan en Meraai van Anderland.

Vriende en familie het gekom en ons huis was altyd oop. 'n Ark op die eiland. Vanuit 'n land waar geweld geseëvier het en nog steeds doen het die stroompie aankomeling nooit opgehou.

So kon ons vir ons kinders 'n nuwe land se burgerskap as geskenk gee waar voordeure nie eers kon sluit en jy maar jou beursie op 'n bankie kan vergeet en weer gaan haal. Ongeskonde laat in die nag te voet.

Maar die prys was met baie trane van verlange betaal tot die drie jaar verby was en ons Meisiekind en gesinnetjie kon laat kom om te deel in die voorregte van die eiland van die lang wit wolk.

Die hemel se sluise het vir my oopgegaan die dag toe ek hulle teen my kon vasdruk op Auckland lughawe. Nooit weer sonder hulle, tot dit die Here behaag, was my smeekgebed. Dat ek hulle kan toemaak met liefdeskombersie van daar wees, dit is al wat ek vra.

Wanneer hulle in die put van onsekerheid beland - kon ek gee, 'n oor of net 'n gebaar van ons is hier my kind. Môre sal die son weer skyn.

Die vreugde ingedrink van herenigde gesinslewe. Met dankbare ouerhart die wete vertroetel - ons is weer saam! 'n Gesin in een land. My beker het oorgeloop.

Drie korte jare later het die Golgota bordjie weereens verskyn op die aanwysing van my lewenspaadjie. Die laaste Kersfees in New Zealand saam as 'n volledige gesin, terwyl trane oor Outop se wange rol en die liggies flikkerend 'n feesseisoen aandui. Maar binne die moedige kringetjie heers die versteekte pyn van afskeid wat voelbaar in die lug bly hang het tussen die reuk van 'n feesmaal geskik vir 'n koning en tog het die opdienbakke vol gebly.

Vir oulaas in een land saam. Weereens - want die onbekende stem het geroep en Outop het geantwoord met - baie dankie, ek aanvaar die aanbod!

Ons maak die pad oop vir hulle Vrou. Neem die regte afdraai by die kruising vir ons kinders en hulle kinders. Nou bekende woorde want weer is daar 'n Golgota pad vir ons en die liggies gaan hierdie kersfees weer moedig flikker terwyl traanverblinde oë die stukkende harte verbloem en moedige stemme die kerslied saam sing.

Here Here, hoeveel keer dan hierdie pad van afskeid vir my as moeder?

Hoe lank voor ek weer my gesin by my sal hê? Waár mag ek die streep trek en sê: "Hier wil ek bly.en kan ons voorberei vir die laaste skof .... dit was genoeg. Ek is moeg om oor te begin!"

Kan ons ook nie maar soos miljoene ander gesinne op een plek gevestig wees? Jaar in en jaar uit. Die koel skadu van saamwees geniet en ervaar. En die enigste seer afskeid is die dood van 'n geliefde. Natuurlike afskeid en onafwendbaar vir ons almal.

Dit is nie vir my so beskik want oorkant wink nog steeds die onbekende pad. En ek volg my man wat álles sal opoffer sodat ons nageslag die beste kan hê. Al neem dit ons eers deur woestyne tot by die oases van die lewe.

Wie is ek dan om murmererend te sluk teen die knop in my keel waneer ek weer die proses van afskeid in die oë staar? Wanneer ek skuilend wegkruip om nie die seer in my kinders se oë te sien. Here ons tyd was so kort. So bitter kort. Slegs 'n kale paar weke saam hierdie keer.

Ons gaan oor die volgende bult ... sodat daar eendag .... vir hulle - ons drie kinders - 'n plekkie sal wees in die son. 'n Veilige hawe vir hulle lewenskepe se vasmeer teen die storms van die lewe. Geskep deur ouerharte wat smag na die beste vir hulle en ook vir ons. Ek pluk saam die vrugte van soveel ervaringe. Moet dit vir myself oor en oor noem. DIT is hoekom ons dit doen!

Here vergewe my vir die swaar gemoed waarmee daar gewag word op die uitslag van hierdie nuwe wending in ons lewe. Laat U wil geskied en dit ook my lig op die pad vorentoe sal wees in geloof. Maak my sterk wanneer ek die warm lyfies van die kaboutertjies weer teen my moet vasdruk om te groet, tot hulle by ons kan wees aansluit, waar dit 'nog beter' gaan wees want daar is nuwe ontwikkeling en iemand moet vooruit gaan. Die pas aangee. Dankie vir voorregte soos hierdie al voel die prys soms te duur om te betaal. Dankie vir firma's met oop hande en harte vir immigrante met die durf soos die van ons voorvaders.

Spaar ons as 'n gesin - weereens op die vooraand van verskeuring ... tot U wil geskied en ons weer vir hulle die pad kan aanwys en sê kom - Dad het gesorg.

Ons Hemelse Vader, laat my berus in U wil. Gee my vrede en maak die seer toe met U wye genade wat oor ons hang soos die wolkkolom van ouds. Dat ek weer met dankbaarheid na geleenthede sal kan uitsien en dit aangryp met volle lewenskrag en blymoedig langs hom - die man wat ek gekies het as my kinders se aardse vader.

*soveel water in die see geloop alreeds en weereens is daar die verlange na kinders (ons jongste en sy gesinnetjie)  in 'n ander land.
« Last Edit: August 13, 2018, 12:54:40 AM by Meraai vannie Baai »

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #4 on: December 18, 2015, 04:16:08 AM »
Hierdie gedig was geskryf net voor ons immigrasie proses begin het.

Kom      neem my hand
dan vaar ons saam
na 'n beter land
waar vrees nie meer heers nie

waar ootmoed en versoening
meer waarde het as krag en prag

ek neem jou hand
en saam stap ons
na 'n goue strand

waar jy deur eeue heen
nog steeds kan hoor
hoe branders dreun
en meeue skreeu

hier waar almal maak soos hulle smaak
het ons opgehou om te sien
hoeveel die lewe
jou gratis bied

betower deur juwele se glans
het ons ware skatte
ongesiens     diep begrawe

kom neem my hand
en klee my met jou vree'

maak my deel van die nuwe land
waar koringare goudgeel
lewe baar

ek wil met jou saam
na daar...


« Last Edit: December 18, 2015, 04:51:00 AM by Meraai vannie Baai »

Offline PM

  • Administrator
  • Meester
  • Posts: 10693
  • Gender: Female
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #5 on: December 18, 2015, 02:48:08 PM »
Gelukkig kry ons steeds nuwe ink vir ons penne en ongelukkig ook steeds nuwe trane. 

Dit was 'n lushof van dwaal tussen jou skrywes Raaitjie.  So bou ons steeds 'n verlede wat kort-kort kom aanklop om onthou te word. 
Om te weet is om te verstaan.

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #6 on: December 18, 2015, 09:14:04 PM »
Lief jou woorde PM van die verlede wat kort-kort kom aanklop. Dankie vir tyd geneem om deur weer deur die ou lyne te dwaal  :notworthy:

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #7 on: March 18, 2016, 01:19:12 AM »
share dit share dat...
en in 'n oogwink of twee
tik die lewe so al delende (?) verby
sou ek veel eerder oorkant jou wou sit
en jou hand vashou
vra hoe jou dag was
terwyl ons voetjie-voetjie speel
en met die oge liefdemaak...


Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #8 on: March 20, 2016, 06:41:30 AM »
As 'n ou aster douvoordag blom moet jy weet daar't iewers 'n heuningkwas geswaai  :bootyshake:



Oor die dolgotsvetkoy: http://regim2.ru/afrikans/articles.php?id=2069

Dit is `n ornamentele plant met kenmerkende, sagte ogies dikwels "dolgotsvetkoy" genoem vir die duur van die blom en`n lang vervaag blomme. Ageratum versier `n tuin groot blomme van die middel-Junie tot vroeg ryp. Ten spyte van sy tropiese oorsprong, Ageratum aangepas vir ons voorwaardes en floreer op beddens, balkonne, rock tuine, in die bloemboordsel.

Ek het lekker gegiggel vir die klaarblyklike vertaling van beddens (beddings?) en rock tuine (rotstuine?) toe ek bloemboorsel lees het ek hardop uitgebars van die lag. My gedagtes vol onheilige onkruid sien toe ewe 'n 'bed en bloemer' en 'n tuin wat 'rock'  :icon_bigsmurf:

*skeefkophou - my woord vir hoe Outop van my blom in die hare gehou het. Word dit sommer 'n beskrywende werkwoord.
« Last Edit: January 17, 2018, 10:57:13 PM by Meraai vannie Baai »

Offline Anicia

  • Suigeling
  • Posts: 95
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #9 on: April 18, 2016, 02:41:19 PM »
Ai Raaitjie!Jou skryfwerk van die verlange en afskeid kon ek saam met jou VOEL! Die elke keer van nuuts af begin en ver van geliefdes,ken ek ook mar alte goed.Is daar weer so iets in die vooruitsig?

Offline Meraai vannie Baai

  • Wysgeer
  • Posts: 3663
  • Elke dag aan ons Geskenk, is 'n kosbare voorreg.
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #10 on: April 18, 2016, 10:35:36 PM »
Ek weet jy van alle mensies sal toetentaal en al verstaan sus van ver. Ons mos ruk gelede weer vir jongste en sy gesinnetjie moes afsien op die lughawe. Trots op die vooruitgang en geleenthede in Amerika wat hulle aangryp maar tipies ouers is hulle plekkies leeg in die grot en verlange maak die harte vol  :love7:

Offline PM

  • Administrator
  • Meester
  • Posts: 10693
  • Gender: Female
Re: As die ink in jou pen opdroog...
« Reply #11 on: April 19, 2016, 10:42:11 AM »
Hierdie afskyte het my woorde laat opdroog.  Wens dit wil so maak met die trane.
Om te weet is om te verstaan.