wanneer vernedering jou aan die hakskeen byt

[adele]

wanneer vernedering jou aan die hakskeen byt

dit alles het jy al beleef-
soveel jare die pyn
van vernedering se byt
moes deurworstel,
selde sou dit wag
tot die son eers sak
tog sou die aand se stories
skaars talm tot by dagbreek verby;
tot - daardie dag het genade
emmersvol oor jou uitgestort
'n nuwe lente aan jou belowe
onder die oorhangtakke van wilgers
in die wegsteekvlei vol varinggroen lewe

©adéle theron

[PM]

Werklik, baie mooi geskryf.   

[Naas]

Ek het 'n probleem met jou skryfwerk...
Dis so goed dat mens voel jy kan niks meer daarop antwoord nie.
Dit se alles. 

[Meraai vannie Baai]

 

[adele]

Naas, en my liefliewe twee naaste abc-vriendinne, dankie baie, ook vir alles wat ek by julle geleer het. Daardie jaar, 2007, toe ek by Woes ingestap het, onseker in die groot voorportaal gaan stilstaan het, oorweldig deur al die groot name en vriendelikheid, die talentvolles en hulp wat in mandjies oorgeloop het, was die beste besluit ooit in my hele lewe.

[PM]

Tog, die liefde vir skryf en ons mooi taal is diep in jou ingewortel matertjie.  Ek dink dit lê in die gene.   

[adele]

My ma het baie goed geskilder, met olieverf, houtskool en pastelle ... maar woorde is goedkoper, dan hoef ek nie na doek en verf te gaan soek nie, want ek het ook nie haar talent nie. En ek kry skaars tyd vir skryf