Recent Posts

Pages: [1] 2 3 ... 10
1
Ek het die maksimum fotoplasings oorskry met die program wat ek gebruik en sal dus voortaan die skakels los na die inligting wat ek deel op Facebook en sover moontlik 'n beskrywing gee.

"When you have #pulmonaryhypertension you don't always know how you're going to feel from one day to the next.
Do you ever feel guilty for canceling plans so you can rest?"


Die onderwerp was 'Putting myself first'.

Hierdie drie woorde hou 'n hartseer in wat moeilik beskryfbaar is. Na soveel jare bly dit nog steeds vir my die hartseerste deel en die selfverwyt as jou probleem geliefdes se planne dwarsboom, kou gate in jou menswees. Ons kinders wat in Amerika woon kom kuier so al om die 2de/3de jaar en die opgewondenheid van uitsien en beplan wat ons saam gaan doen is ewe onbeskryflik.

Hierdie jaar se kuiertjie was beplan rondom 'n toer na Fraser Eiland. Ons skoondogter se ouers sou saam toer en daar was groot opgewondenheid rondom die roete beplanning. Oorspronklik sou Outop en die uwe halfpad oornag het en sou by die res van die familie aansluit waar ons met die ferry sou oorgaan tot op die eiland.

Noodgedwonge verandering in planne het ons laat besef dat die asemdief nie gaan saamspeel nie.

Weens probleme met klontvorming kan ons nie langer as drie tot vier ure op die pad wees sonder 'n oornag-breek nie. Die beplande roete van 8 ure aanmekaar ry waarvan ek 3 ure self sou moes bestuur tot op die lughawe waar ons skoondogter en haar familie  sou ontmoet, was die eerste struikelblok.

Duiseligheid en visie probleme sodra die abnormale drukking in die regterhartkamer styg is 'n risiko wat ek nie kan neem deur self te bestuur vir solank nie. Die langste wat ek myself toelaat is 'n uur (ongeveer 80km).  Na die 8 ure rit, sou die res van die roete op die eiland self nog voorle tot by ons beplande bestemming.

Die risiko van bloedklonte sou dus net te groot wees en ek moes 'n selfsugtige besluit neem en ons het die familie ingelig dat dit vir ons onmoontlik gaan wees. Ek kan dit net beskryf as 'n emosionele oorlog van selfverwyt in die proses om na jouself om te sien   :crybaby2: :dontknow:   

https://www.myphteam.com/resources/putting-myself-first
2
Hoe werk die program? / Re: Hoe om 'n foto te plaas
« Last post by adele on June 21, 2019, 11:22:33 AM »
op die lange duur is internet vir my so onvoorspelbaar as wat dit vir my onverstaanbaar is, ek doen wat ek kan en buite daardie raamwerk, is my kennis zero of "useless"
Ek wens jou program kon darem net foto's oplaai en sien soos wat ek dit doen. Ek "heg dit net aan" deur die "attachment"-opsie onderaan die tik-blokkie.
3
Adéle se plek / Re: Die geelmaan
« Last post by adele on June 21, 2019, 07:23:03 AM »
Dankie liewe lief vriendin  :love7:
4
Adéle se plek / Re: Die geelmaan
« Last post by Meraai vannie Baai on June 20, 2019, 10:54:24 PM »
Lieffffffff dit. Gou deur al die voorstelle weer gedwaal en jou eindproduk is boektoegehalte mater  :book1: :notworthy: :icon_salut:
5
Hoe werk die program? / Re: Hoe om 'n foto te plaas
« Last post by Meraai vannie Baai on June 20, 2019, 10:48:42 PM »
Vanoggend kry ek 'n boodskap dat ek met my metode van fotos laai, die limiet oorskry het en my account is toegesluit tot ek bereid is om $8 per maand te betaal vir onbeperkte toegang - so ek sal moet begin dink aan ander maniere want die uwe het 'n pennielose inkomste en om alles te kroon, ek kan nog steeds nie fotos sien wat julle hier gedeel het nie sniksniksnik  :dontknow: :crybaby2:
6
Adéle se plek / Re: Die geelmaan
« Last post by adele on June 20, 2019, 06:28:44 PM »
Ek wag dat die geelmaan
sy kleursel
oor die skurwe water verloor
en luister hoe skemerwinde
deur die dag
se flenters
waai

Laer af
teen die waterkant
speel swartwildebeeste
bok-bok-staan-styf
en verderaan nestel ’n renosterkalf
vir slaapplek teen sy ma se lyf

Bokant die kloof boggom Kees -
diep-waarskuwend
oor rondlopers in die nadernag
en jakkals se kind
vat snuif-snuif die pad 
agter sy nagprooi se spore aan

Ek verwonder my
weer ’n keer
aan die grootse skeppingsharmonie,
wat uur na uur se kringloop
in eeue laat vervloei.

©adéle theron
7
Verseker stem ek saam jou mater. Baie belangrik om 'n goeie chirurg te kies en met die prosedure van explant is dit veral belangrik dat die chirurg kennis het van 'n volledige explant. Indien jy hart- en longprobleme het sou ek aanraai dat jy beslis 'n spesialis narkotiseur kontak wat kennis dra van die gevare van narkose vir PH pasiente.  Ek wil graag die volgende skakel los na 'n ondersteuningsgroep in Suid Afrika waarby ek aangesluit het.

https://www.facebook.com/groups/BIISA/
8
Adéle se plek / Re: Wanneer jy weer lewe kry!
« Last post by Meraai vannie Baai on June 12, 2019, 05:10:21 AM »
Groot waarheid!
9
Adéle se plek / Wanneer jy weer lewe kry!
« Last post by adele on June 11, 2019, 01:43:00 PM »
11 June 2016 · Daardie dag toe my vorige skoottoppie ingegee het ...

Ja, my skoottoppie-rekenaar staak in die internetruimte en laat my half verlore my polse afkou. Hoeveel van julle beleef deesdae dieselfde roetine?

Eers was dit e-posse by die werk. Elke kantoor wat deur rekenaars oorval is, soos die Israeliete deur die Filistyne, het in die kring wat om die aarde gespan is, ingeskakel. Die wedywering het gegaan oor wie eerste die oulikste, mooiste, hartseerste of mees humoristiese e-pos ontvang het en kon aanstuur. Maar na enkele jare het die meeste van daardie skrywes en grappies en foto’s al sewentien keer by jou aangekom en weer vertrek en het werkgewers ’n punt agter die privaatgebruik van hul rekenaars en internet gesit.

So stil-stil het slimfone by die sydeur ingesluip en later die werk van die kantoorrekenaar oorgeneem. Ek het nooit enige e-posfrustrasie in die sms-era agtergekom nie; seker omdat dit te duur sou kos. Die grootste en waarskynlik non-stop-irritasie vir baie, is die afkortingskrif wat nooit weer uit die samelewing verban sal kan word nie. Mense se luiheid by skrif en spelling het mos nou ’n verskoning, al is dit glad nie meer geregverdig met whatsapp nie. Maar ek dwaal af.

Die filistynse inval het tot feitlik totale siels-oorname gelei … ons laat opklim na ’n lewe buite die aardse, plattelandse uitreik-na-mekaar-lewe waarmee ons voorouers geslag na geslag opgegroei het. Ons het uitgestyg bokant die sfeer van kindwees in die veld, oorlog en vrede en ontdekking van nuwe kontinente.

Nou ontdek ons nuwe planete en sterrestelsels milleniums ver weg. En ons groet en kuier met lus en lewe in die kuberruim … soos die tannies dekades gelede op die plaastelefoonlyne geskinder-kuier het. Ons neem foto’s van kleinkindergeboortes sodat oupa en ouma binne drie sekondes deel kan wees van die hele proses. Geliefde troeteldiere word deel van naby- en ver-vriende. Ons griffel op die sypaadjie en deel die boodskappe met enigeen wat dit wil ophemel, maar wee die een wat waag om ’n leesteken te kritiseer. En les bes, ons raak die fotografiekuns baas deur raad en wenke, gratis en verniet, tot die inval van die ondenkbaarste foto’s en virusse jou hele dag lamlê. Of jou rekenaar of ‘laptop’ genaamd jou skoottoppie, pak op, word gehospitaliseer en word leeg aan jou lewe teruggegee.

In daardie tyd het jy dalk weer mens geword, jou man/vrou en kinders in die oë gekyk en saam met jou kollegas gaan koffie drink … dié wat nog nie tablette in hul handsakke ronddra nie. En julle het mekaar belowe om geen selfoon-oproep te antwoord terwyl daar ’n beker voor julle staan nie. Daarvoor word julle beloon deur vir mekaar suurlemoentert of tjoklitmoussekoek te koop. Skielik blom die lewe weer! Elke troeteldier in die omgewing word gegroet al wonder jy so stilweg of hulle ook so oulik is soos daardie video wat jy al male sonder tal voor gelag het.

En dalk, net dalk, ontmoet jy as enkelingtiener of alleenloper in die herfs van jou lewe, weer iemand wie se oë blinker vonkel as die skewe liegende profielfoto’s op facebook. Die lewe kan weer ’n lied word; kan weer saam met die mossies en bokmakieries en spreeus en die paddakoor in die spruit ’n simfonie vir jou speel.

En die kersie op die koek is die oggend wanneer jy in die kerk sit en luister na gospelmusiek of meer klassieke orrelspel, en jy besef hoe waardevol die Bybel in jou hande voel. Dalk het jy jare laas die stof van jou boekevat- of gunseling Bybel afgevee en wonder jy skielik of Daniël in die ou of nuwe testament is. Dan kan jy jou oë sluit en aan God dankie sê dat hy jou gered het van ’n swartgate-afgrond daar tussen dowwe internetsterrestelsels wat niks werd is wanneer jy jou laaste asem op aarde agterlaat nie.

©adéle theron
10
Kos uit vreemde lande / Re: Kom sit saam aan in Gatkantland (Australia)
« Last post by PM on June 10, 2019, 12:42:18 PM »
So op die oog af lyk dit vir my na 'n takie vir JC.  Hy het baie meer geduld as ek.  Ek sal die "muggie" een probeer.   :icon_biggrin:
Pages: [1] 2 3 ... 10